در به سماع آمده است از خبر آمدنت

خانه غزلخوان شده از زمزمۀ در زدنت

خانۀ بی جان زتو جان یافته، جانا! نه عجب

  گر همه من جان بشوم بر اثر آمدنت

  حافظ شیراز مگر وصف جمال تو کند

وصف نیارست یقین ورنه غزلهای منت

یا تو خود ای جان غزل! ای همه دیوان غزل

لب بگشایی که سخن وام کنم از دهنت

عشق پی بستن من! بستن جان و تن من

بافته زنجیری از آن زلف شکن در شکنت

 

آینه ای شد غزلم – آینه کوچک تو  

 خیز و در این آینه بین، جلوه ای ازخویشتنت

 

 از ترمه و تغزل/ حسین منزوی