هفته نامه پنجره در شماره اخیر خود (اردیبهشت 89، شماره 41) اقدام به انتشار به ویژه نامه ای درباره دفتر تحکیم وحدت با رویکرد تحلیل چگونگی انشقاق و استحاله در تحکیم دهه هفتاد نموده است. در این پرونده رضا نساجی مصاحبه ای با دکتر علی شکوری راد، عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و از دانشجویان پیرو خط امام در انقاب فرهنگی، انجام داده است که متن کامل آن را به صورت اختصاصی در تحکیم نیوز می خوانید:

مصاحبه با دکتر علی شکوری راد عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و از دانشجویان مسلمان پیرو خط امام

درباره دیروز و امروز دفتر تحکیم وحدت

/گفتکو از رضا نساجی/

مصاحبه دکتر علی شکوری راد به عنوان یکی از افرادی که شناسنامه تحکیم و بویژه انجمن اسلامی دانشجویان تهران را تشکیل می دهد، جذاب و دلنشین است. از آغاز دوران دانشجویی به خاطر دارم که او را همواره فردی خاص در جریان اصلاحات و بویژه اسلاف تحکیم می دانستیم، به نحوی که هرگاه در میان افراطیون تحکیم و در جریان مناظره ها و مباحثه های دو طیف تحکیم، نام او به میان می آمد، افراطیون از او برائت می جستند و می گفتند که تعریف شکوری راد از اصلاحات بازگشت به دهه شصت و احیای آراء و آرمانهای امام راحل و عدالتخواهی و استکبار ستیزی آن دوران _که از دید آنها دهه سیاه انجمنهای اسلامی است_ است. در نتیجه یکی از دلایل عمده مخالفتشان با دکتر معین در انتخابات ریاست جمهوری 84 و تحریم انتخابات، حضور شکوری راد به عنوان مسئول ستاد وی بود. مصاحبه با دکتر شکوری راد در بیمارستان سینا بیش از دو ساعت به طول انجامید و ایشان پرسشها و انتقادهایمان را صادقانه پاسخ گفت، هر چند که برخی مصلحت های حزبی را هم در نظر داشت، چرا که سخن گفتن با کسانی که عنوان طیف شیراز را دارند، از دید برخی، جرم کمی نیست. هر چند که شکوری راد، این جرم را بارها مرتکب شده است!

پنجره: آقای دکتر، ابتدا  یک مقدمه ای درباره ورود خودتان به انجمن اسلامی و دفتر تحکیم و وضعیت دانشگاه ها در آن زمان بفرمایید.

شکوری راد: من ورودی 57 پزشکی دانشگاه تهران بودم که خوب البته در آن سال هم دانشگاه هم به دلیل وقوع انقلاب تعطیل شد. در آن زمان هر یک از گروه های موجود سیاسی سعی می کردند شاخه دانشجویی داشته باشند، چریک های فدایی خلق "دانشجویان پیشگام" را داشتند، مجاهدین خلق، "سازمان دانشجویان مسلمان" را داشت و حزب توده، "دانشجویان دموکرات" را. اما در مقابل اینها که از بالا به پایین و توسط احزاب خارج دانشگاه تاسیس شده بودند، تنها گروهی که از پایین به بالا شکل گرفت و از درون مجموعه های دانشجویی درآمد و به صورت یک گروه سیاسی در کشور تثبیت شد، تحکیم بود.  در آنزمان انجمنها در هر دانشکده یک اسمی داشتند، "انجمن اسلامی دانشجویان"، "انجمن دانشجویان مسلمان" یا "کانون فعالیتهای اسلامی". اینها به تدریج متشکل شدند و دفتر تحکیم وحدت را تشکیل دادند.

پنجره: شما در تسخیر لانه جاسوسی و انقلاب فرهنگی هم نقش داشتید؟ این طور که می گویند این طرح در تحکیم اصلا تصویب نشد و انجمن علم و صنعت و تربیت معلم در حالی که می دانستند نظر امام مخالف است، این کار را انجام دادند و پیش بردند.

شکوری راد: در تسخیر لانه من شخصا حضور نداشتم اما بعدها به آنها پیوستم که این پیوستن من هم بر می گشت به وقوع انقلاب فرهنگی. ماجرای انقلاب فرهنگی هم از جایی شروع شد که یک طرحی توسط تشکل "سازمان ملی دانشگاهیان" که مربوط به اساتید دانشگاه شریف بود مطرح شد، تحت عنوان استقلال دانشگاه ها، درون تحکیم هم روی این موضوع بحث می شد، یک سری جلساتی اولین بار در روز دوم فروردین 59 در پلی تکنیک و بعد در دانشگاه تربیت معلم برگزار شد که من هم شرکت می کردم. قرار شد این طرح توسط نمایندگان انجمن ها بررسی شود، لذا با توجه به اینکه اکثر فعالان انجمن تهران در لانه جاسوسی بودند، من به آنجا می رفتم و رایزنی ها را انجام می دادم، به طور کلی روی طرح موافقت شده بود، البته یک مسئله ای که بود اینکه بچه های حاضر در لانه، مایل نبودند حرکت تسخیر لانه در سایه این حرکت جدید قرار گیرد ولی کلا همه موافق بودند. این طرح پس از بررسی در آن نشست ها به شورای مرکزی تحکیم ارجاع شد و در آنجا هم تایید شد. طرح مدونی آماده و همه منتظر تایید اجرایی بودند که البته هر بار بنا به دلایلی این طرح به تعویق می افتاد. تا اینکه یکی از افراد مرتبط با منافقین از ماجرا خبردار شد و طرح را دزدید و ما فردایش دیدیم که در همه جای دانشگاه تهران تکثیر و توزیع شده است، این مسئله سبب افزایش تنش و تشنج شد. تا اینکه انجمن علم و صنعت تصمیم به اجرایی کردن طرح و تصرف دانشگاه و بیرون کردن گروهکها گرفت، اما گروهکها مقاومت کرده و دانشگاه را تصرف کردند، درگیری بالا گرفت و خبر به ما رسید، ما هم جمع کثیری از بچه های دانشگاه تهران را به آنجا بردیم و بالاخره در این درگیری ها که لزوما مسلح هم نبود با مشت و لگد و درگیری فیزیکی دانشگاه را تسخیر و اوضاع را آرام کردیم. بعد از آنجا تربیت معلم هم چنین شد و بالاخره دیگر دانشگاه ها.

پنجره: اختلافات میان جناح چپ و راست تحکیم در آن زمان چه بود؟

شکوری راد: بعد از پایان کار دانشجویان در لانه جاسوسی و همزمان با انتخابات مجلس دوم، دانشگاه ها هم بازگشایی شد و ما که به دانشگاه برگشتیم به نظرمان آمد که بعد از انقلاب فرهنگی و بنا به سخت گیری شورای تحکیم و اطاعت محض آنها از روحانیت و مسئولین، عملا دانشگاه غیر سیاسی شده است. در فاصله تسخیر لانه جاسوسی و پایان آن (58_62) که دانشجویان خط امام مشغول کار لانه بودند و وارد شورای مرکزی تحکیم نمی شدند، شرایط خاصی بوجود آمده بود. عملکرد شورای دوم تبعیت کامل از روحانیت بود، در مسائل سیاسی دخالت نمی کردند و اگر هم موضعی می گرفتند با چندین و چند نفر از بزرگان و مسئولین مشورت می کردند، می گفتیم که قرار نیست نمایندگان آقای منتظری به جای انجمنها تصمیم بگیرند و اینکه بخواهند فقها همه کارها را انجام دهند، از این تفکری که می گفت فقها نباید کار سیاسی بکنند، هم بدتر است. لذا ارتباطی با امام داشتیم و از ایشان رهنمود خواستیم، پیامی که امام دادند از سطح انتظار ما خیلی بالاتر بود، لذا با روحیه و آگاهی که گرفتیم، وارد فضای سیاسی جدید و انتخابات مجلس دوم شدیم.

آن زمان به تبع اختلافی که در حزب جمهوری اسلامی میان جناح چپ و راست حزب و همین طور در سازمان مجاهدین انقلاب و جامعه روحانیون مبارز وجود داشت، اختلافاتی هم در تحکیم بود. جناح راست تحکیم افرادی مثل آقای احمدی نژاد در شورای اول و حسین رحیمی و اینها در شورای مرکزی دوم در آنزمان با جناح چپ وزن برابری داشتند، اما اینها خیلی در مسائل سیاسی وارد نبودند و لذا یک طرحی توسط شورای عمومی 15 نفره تحکیم مطرح شد که 15 نفر از دانشجویان با تجربه خط امام مسقر در لانه به شورای عمومی اضافه شوند. مخالفت هایی هم شد که البته از جهتی درست بود و از جهتی هم نه. از این جهت درست بود که بالاخره اگر قرار بود براساس اساسنامه عمل شود، نباید کسی جز نمایندکان انجمن ها که در مجموع 15 نفر بودند وارد شورای عمومی می شد، از این جهت هم که قرار بود شورای کمیته انتخاباتی تحکیم باشد، لازم بود که نبیر.وهای سیاسی تر وارد شوند بر خلاف نیروهای شورای دوم که بیشتر وجهه فرهنگی داشتند.

لذا این 15 نفر که همگی خط امامی و چپ بودند مثل اصغر زاده، رضا خاتمی و خود من وارد شورای عمومی شدند و جناح راست تحکیم کلا در موضع اقلیت قرار گرفت. البته این تقابل چپ و راست تحکیم از انجمن تهران آغاز شد که ما وقتی از لانه برگشتیم در انتخابات انجمن پیروز شدیم و جناح راست که آقای شهاب الدین صدر نمادشان بود و کسانی مثل آقای مخبر دزفولی عملا از انجمن کنار رفتند. با ورود این 15 نفر شورای مرکزی جدید هم تشکیل شد که بچه های چپ مجددا تحکیم را فعال کردند و نماد این جریان نو هم آقای اصغر زاده بود. برخی از بچه های لانه هم دیگر به تحکیم برنگشتند، وارد سپاه شدند مثل آقای عندلیب، یا جهاد دانشگاهی، جهاد سازندگی و دیگر فعالیتهای انقلابی.

من در انجمن تهران و شورای عمومی تحکیم فعالیت داشتم، اما تا سال 67 وارد شرای مرکزی تحکیم نشدم. در مقطع 67_68 من عضو شورای مرکزی شدم که به همراه آقای خامه یار، داوود سلیمانی، سید شمس الدین سیاسی راد و .... شورای مرکزی تحکیم را در آن سال که اتفاقا سال بسیار حساسی هم بود، تشکیل دادیم. از سال 60 به بعد من عملا دیگر در شورای مرکزی نبودم اما به عنوان عضو ناظر و مشاور در جلسات تحکیم تا سال 73 که دوره تخصصم تمام شد و دیگر دانشجو نبودم، شرکت می کردم و از قضایا خبر داشتم. در این سالها فشار به تحکیم زیاد بود و خوب دو تشکل دیگر یکی "انجمنهای اسلامی دانشجویی" و دیگری "جامعه اسلامی دانشجویان" هم شکل گرفته بود که بچه ها قائل به پذیرش آنها نمی شدند و به دنبال حفظ موقعیت انحصاری تحکیم در دانشگاه بودند. من دو پیشنهاد در سال 72 که این بحث ها در شورای عالی انقلاب فرهنگی دنبال می شد، به شورای مرکزی تحکیم دادم، یکی در رابطه با این تشکلهای جدید بود که معتقد بودم باید حضورشان را پذیرفت و تحکیم نباید انحصار طلبانه عمل کند. این پیشنهاد البته در شورا رد شد. پیشنهاد دیگرم مربوط به انتخابات مجلس چهارم بود که با توجه به وزن سیاسی تحکیم معتقد بودم نباید لیست 30 نفره بدهیم. بلکه یک لیست 7_8 نفره که مورد تاییدمان باشد کافیست.

پنجره: اختلافات میان جناح های تحکیم در اوایل دهه هفتاد بر سر همین انتخابات و لیست های انتخاباتی تحکیم بود؟

شکوری راد: در انتخابات مجلس سوم تحکیم یک لیست سی نفره برای تهران داده بود و وقتی مجمع روحانیون از جامعه روحانیت جدا شد، همان لیست را تایید کرد و در واقع با لیست تحکیم در انتخابات مجلس سوم شرکت و پیروز شد. در انتخابات میان دوره ای مجلس سوم هم که ما آقای علی احمدی از اعضای سابق شورای تحکیم را کاندیدا کردیم که در مقابل آقای ناطق نوری از جناح راست قرار گرفت و با اختلاف اندکی انتخابات را واگذار کرد.

جلساتی از سال 71 در دفتر سازمان مجاهدین برای هماهنگی تشکلهای خط امام برگزار می شد که از هر تشکل دو نفر بودند، از تحکیم آنزمان آقای باقری شرکت می کرد و من هم از طرف انجمن اسلامی پزشکان بودم، از سازمان مجاهدین هم آقای بهزاد نبوی و آقای سلامتی. که ما انتقاداتی به عملکرد آقای نبوی و اختلاف ایشان با آقای محتشمی پور در مسئله سلمان رشدی داشتیم.

برخلاف نظر من علی باقری که آنزمان عضو شورای مرکزی تحکیم بود، معتقد بود که باید با لیست کامل شرکت کنیم، در نهایت هم که به دلیل رد صلاحیت کاندیداهای ما عملا تحکیم در انتخابات شرکت نکرد و لیست نداد. در انتخابات دور دوم هم همچنین. اینها موجب اختلاف نظر در تحکیم و جناح بندی میان انجمن تهران و جناح مقابلش به رهبری آقای باقری شد. البته مشکل از جایی شروع شد که آقایی به نام علیرضا بابایی از امیرکبیر وارد شورای مرکزی شد که نه سوادی داشت و نه التزام چندانی و اصلا معلوم نبود چه کاره است و چه می کند، همین بود که عملا تحکیم را به هم ریخت، در مقابل او طالقانی و اینها قرار داشتند که آدمهای واقعا معتقد و درستی بودند. البته باقری هم استعفا کرده و مدتی در تحکیم نبود. من دورادور ارتباط داشتم و از این که تحکیم ضعیف شده است رنج می بردم. بعد از این ها و بخصوص با سخنان رهبری در سال 73 که جان تازه ای به دانشگاه داد، ما اقدامات جدیدی برای فعال شدن تحکیم و انجمنها کردیم، من جمله دو تا تجمع اعتراضی که یکی به عملکرد دولت در دانشگاه ها بود و دیگری اعتراض به عملکرد تشکیلات خودگردان فلسطین بود که 19 نفر از معترضان فلسطینی را به شهادت رسانده بود.

بعد از آن انتخابات مجلس پنجم بود که این بار علیرغم تلاشی هم که کردند، در نهایت یک لیست 24 نفره بیشتر نتوانستند ببندند چونکه کاندیداهایشان رد صلاحیت شده بود. لیست ابتدا 25 نفره بود که خود من هم بودم، اما حجاریان به دلیل رد صلاحیت کسانی چون عباس عبدی انصراف داد و شد 24 نفر. در انتخابات میان دوره ای مجلس پنج هم که بعد از دوم خرداد برگزار شد، تحکیم به علت رد صلاحیت اصغر زاده شرکت نکرد و تجمعی در 11 اسفند 76 در مقابل دانشگاه تهران با سخنرانی او برگزار کرد که من جزو مخالفان آن بودم چرا که اولین درگیری ها و خشونت های دوران اصلاحات از همانجا بود.

پنجره: آقای دکتر، یک انتقاد جدی که همیشه در تحکیم نسبت به همفکران شما در جبهه مشارکت بوده، اینست که عملا دخالت ها و سیاست های غلط جبهه مشارکت تحکیم را به سمت انشقاق برد. چرا که در آن زمان سه طیف در تحکیم شکل گرفته بود، طیف ارزشی که طباطبایی و منوچهری شاخص آن بودند، طیف تهران و بهشتی که حجتی و شیخ نمادش بودند و طیف ملی_مذهبی که افشاری و عطری نمادش بودند. در ماجرای حکمیت های اصلاح طلبان در تحکیم سال 80، جبهه مشارکت می کوشید بین دو طیف ملی_مذهبی و تهران ارتباطی برقرار کند. در نهایت هم 6 ماه بعد در اسفند 80 جبهه مشارکت ایندو شاخه را به هم پیوند داد و در نتیجه طیف علامه ایجاد شد. شما خودتان موافق بودید که بین طیف معتدل و افراطی تحکیم، طیف افراطی توسط مشارکت تایید شود؟

شکوری راد: در این رابطه باید بگویم که این حکمیت هایی که انجام شد، هیچ کدام مصوبه و مشورات جبهه نبود، بلکه یه چهره هایی از ما و چند نفر از سازمان مجاهدین واسطه شدند برای جلوگیری از اختلافات بیشتر و لذا این موضع حزب ما نبود و ما هم تایید نمی کردیم. اما بخاطرم هست که در اسفند ماه 80 آقای عبدی گزارشی به شورای مرکزی ارائه داد که بله؛ ما مشورت و رایزنی کردیم و قرار شد که طیف افشاری و اینها با طیف انجمن تهران که به ما نزدیک بودند، با هم متحد شوند و اردوی انتخاباتی جدیدی برگزار کنند که همان شد طیف علامه. من همانجا مخالفت کردم و معتقد بودم که باید از طباطبایی و اینها حمایت کرد، اما به هر حال آنهم فقط یک گزارشی بود از یکی از اعضا و نمی شود آنرا به جبهه مشارکت نسبت داد.

پنجره: آقای دکتر، اگر ترکیب حکمیت اول را نگاه کنیم، بیشتر از مشارکت هستند و تز همان ها هم این بود که باید جانب افشاری و تهرانی ها را گرفت و آنها طباطبایی را وابسته به نظام و رهبری و جناح راستی حساب می کردند. اما الان شما می بینید که طباطبایی پس از چند سال دوری از فضای سیاسی با ماهنامه "نسیم بیداری" مجددا وارد این عرصه شده و عملکرد نشریه اش هم نشان می دهد که به جایی وصل نیست و اتفاقا آنزمان هم در باره اصلاحات واقعا خیلی محکم کار کرد و هم در تایید خاتمی در انتخابات 80 در شورای عمومی تحکیم و هم در مورد تز "مدد به خاتمی" در مقابل افشاری این همه خدمات به خاتمی و اصلاح طلبان کرد. با این حال چرا باید از طباطبایی عبور کنند؟

شکوری راد: من این مسائل را قبول دارم و همان زمان هم طرفدارشان بودم، بخصوص وقتی که افشاری آن حرفها را می زد من واقعا او را تحکیمی و دانشجوی انجمن اسلامی حساب نمی کردم، یادم هست قبل از طرح "عبور از خاتمی" یک جایی چیزی گفته بود که من در پاسخ به او مصاحبه کردم و گفتم که این حرفها تن آدم را می لرزاند. یادم هست که یک بار به دادگاه احضار شده بودم و آقای مرتضوی پرونده ای علیه من مطرح کرد و وقتی که آن پرونده را برایش آوردند. باز کرد دیدیم بریده تمام روزنامه و سایت هایی که من مصاحبه کردم و مطلب نوشته را جمع کرده است. اتفاقا اولین صفحه ای هم که بروی پرونده بود همین مصاحبه بود که وقتی آنرا خواند، تازه متوجه شد که این مطلب نه تنها به ضرر من و نظام نیست بلکه در راستای دفاع است !

پنجره: به هر حال بر خلاف نظر شما جبهه مشارکت در حکمیت اول جانب دو طیف دیگر را گرفت و نه طیف طباطبایی را. برخلاف دوستان شما، در حکمیت دوم که بهزاد نبوی و سازمان جاهدین انقلاب محور آن بودند، آقای نبوی طیف طباطبایی و طیف تهران را قبول داشت و سعی کرد با آشتی مجدد این دو طیف، عملا طیف افشاری و افراطی ها از تحکیم بیرون رانده شوند.

شکوری راد: بله من هم دیدگاه بهزاد نبوی را قبول داشتم و طرفدار طباطبایی و اینها بودم و لذا معتقد بودم که باید انجمن تهران و اینها با بچه هایی که بعدها طیف شیراز تحکیم شدند، مرتبط شوند و نه طیف علامه. خب البته بعد از انشقاق هم جبهه مشارکت سیاست موازنه مثبت داشت، یعنی هردو طیف را برسمیت شناخت و ما به اردوی هردو طیف نمایندگانمان را می فرستادیم، در اردوی ساری طیف شیراز در سال 81 هم آقای مزروعی به نمایندگی از ما شرکت کرد. خود من هم تا به حال چند بار در نشست طیف شیراز شرکت کرده ام و هر بار هم اینکار با مشورت با جبهه و بخصوص شاخحه دانشجویی آن بوده است.

پنجره: اتفاقا یکی از انتقادات ما به اصلاح طلان ایسنت که کسانی را در شاخه دانشجویی گذاشته اند که یا خودشان در تحکیم افراط گری کرده اند یا اینکه متمایل به طیف علامه اند. مثلا آقای میثم سعیدی یا مجید فراهانی که مسئول شاخه دانشجویی بوده اند، مجید فراهانی کسی است که اگر چه به طیف سنتی و ارزشی تحکیم وابسته بود اما عملا بینابین طیف سنتی و مدرن قرار داشت، او کسی است که اولین بار در سال 77 با رادیو آزادی امریکا در پراگ مصاحبه کرد، یا آقای شمس الدین سیاسی راد که هم دوره ای شما در تحکیم است، برادرش سید علی سیاسی راد جزو افراطیون انجمن امیرکبیر و موسسین طیف علامه و یار غار علی افشاری بوده است. مسلم است که اینها جانب طیف علامه را می گیرند.

شکوری راد: من این موضوع آقای فراهانی را تا حلا هم نشنیده بودم و با شناختی که از ایشان دارم نمی توانم بپذیرم. اما در مجموع همانطور که گفتم جبهه مشارکت نسبت به دو طیف بی طرف بوده و من و برخی دوستان مخالف طیف علامه بودیم و می دانستیم که اتحاد انجمن تهران با افشاری و اینها غلط است و به زودی هم از آنجا اخراج و حذف خواهند شد.

پنجره: بله و همان طور که می بینید عملا در حال حاضر بضاعت اصلاحات از جنبش دانشجویی و تحکیم، تنها یک انجمن تهران است که ملک طلق اصلاح طلبان ستنتی بوده. در نتیجه اذعان دارید که سیاست های غلط جبهه مشارکت باعث شده تا هم تحکیم از هم پاشیده شود و ما در طیف قانونی شیراز باید زمان بسیاری صرف بازسازی تشکیلات کنیم و هم اینکه واقعا دیگر هیچ تمایلی در انجمن های اسلامی به جبهه دوم خرداد و اصلاحات نیست. یعنی در طیف شیراز نوعی سرخوردگی و دید بسیار منفی نسبت به اصلاح طلبان هست به دلیل خیانت هایی که دیده اند و در مقابل طیف مدرن علامه هم که نه اصلاح طلبان را قبول دارد و نه نظام را و نه اصلا دیگری توان سیاسی و تشکیلاتی برایش مانده که بخواهد موضع گیری کند.

شکوری راد: ببینید ما هم و بخصوص من هم از اینکه تحکیم فروپاشیده رنج می بریم و خیلی ناراحتیم، اما این را هم بگویم که انجمن تهران وابسته به ما نیست، منتها روابطی بین ادوار سابق انجمن اسلامی تهران که من هم جزوشان هساتم و بچه های امروز هست که روابط خوبی است. در رابطه با طیف علامه هم که گفتم من قبولشان نداشتم چرا که معتقد بودم جای اینها در انجمن اسلامی نیست و در همان دوران اصلاحات هم در مجلس که بودیم و با همکاری وزارت علوم ما آیین نامه تشکلها را از نو نوشتیم نا تا این مشکل حل شود. اتفاقا متن آیین نامه جدید را هم من نوشتم که تمام فعالیتها در دانشگاه آزاد است مگر این موارد. و تلاشم این بود که افرادی که اعتنقادی به مرامنامه انجمن اسلامی و تحکیم ندارند وارد آنجا نشوند و بتوانند تشکلهای دیگری ایجاد کنند که در چارچوب قانون اساسی فعالیت کنند، چرا که حضور اینها در انجمن اسلامی به بهانه اینکه جای دیگری امکان فعالیت نداریم، غلط بوده و هست.

اما در آن جلساتی که در ورزارت علوم داشتیم این موضوع تایید نشد، و بعد هم در شورای عالی انقلاب فرهنگی آیین نامه را برعکس کردند که تمام فعالیتها ممنوع است مگر موارد زیر. افرادی مثل افشاری هم اینگونه وارد انجمن ها شدند و تحکیم را استحاله کردند. البته موارد دیگری هم بود مثل تشکیل سازمان ادوار تحکیم که من با آن هم مخالف بودم و معتقد بودم که این تشکل هم تشکل مثبتی نیست و به افراطی شدن تحکیم هم کمک کرد.

پنجره: دوستان ما در تحکیم که برخی شان از اول دوم خرداد هم دانشجو بوده اند و تمام آن حوادث را دیده اند، معتقدند که سیاست های اصلاح طلبان و بویژه وزارت علوم خانمی، بخصوص آقای دکتر ظریفیان و دکتر خانیکی، موجب بروز و ظهور مدرن ها ابتدا در امیرکبیر و سپس در تحکیم شد. بدین نحو که در سال 79 ابتدا با همکاری رئیس دانشگاه امیرکبیر و وزارت علوم انتخابات غیر قانونی در امیر کبیر برگرار شد و طیف لمپنها و ملی مذهبی های امیرکبیر که ارتباطات بسیار وسیعی با آقای حجاریان و بالتبع آن با آقای ظریفیان داشتند، با انتصاب 6 نفر به جای شورای 9 نفره تحکیم، طیف معتقد و مذهبی را که خط امای و چپ واقعی و صادق و معتقد و ملتزم به نظام و اصلاحات خاتمی بود، را از مهمترین انجمن اسلامی تحکیم بیرون کردند. همین افشاری و سیاسی و بلالی سال بعد ساز جدایی زدند و انشقاق تحکیم پیش آمد.

شکوری راد: من این موضوع را که برخی ارتباطلاتی با مشارکت داشتند می پذیرم، همان زمان هم اعتراض می کردم که چرا امیر حسین بلالی باید همیشه دور و بر آقای حجاریان باشد؟ چونکه از دید من اینها آدمهای وجیهی نبودند و نباید در انجمن اسلامی می بودند، اما با شناختی که از آقای ظریفیان دارم، نمی توانم بپذیرم که ایشان طیف مدرن را حمایت کرده باشد و با مجوز وزارت علوم و در زمان ایشان چنیبن تخلفاتی در امیرکبیر رخ داده باشد که بعد بخواهد وارد تحکیم هم بشود.

پنجره: آقای دکتر، ما هم آقای ظریفیان و شما را انسانهای معتقد و مذهبی می دانیم ولی برایند عملکرد آقای ظریفیان چیز دیگری بوده، عمل ایشان با اعتقاد ایشان در تضاد بوده است، به نحوی که الان فعالان سابق انجمنها از ایشان دلخوری شدیدی دارند و یکی از دلایل مخالفت خیلی از دوستان ما با مهندس موسوی در بدو امر کاندید شدن ایشان، حضور آقای ظریفیان در کنار او بود. چرا که معتقد بودند موسوی اگر همان موسوی دوران جنگ هم باشد ولی ظریفیان بخواهد وزیر علوم شود، باز همان آش و همان کاسه است.

شکوری راد: اما آقای ظریفیان و وزارت علوم هیچ گاه طیف علامه را تایید و طیف شیراز را تکذیب نکردند.

پنجره: بله، بدلیل اینکه نمی توانستند اراده انجمنها را نادیده بگیرند. و ضمن اینکه فهمیده بودند طیف علامه از اصلاح طلبان عبور می کند و انجمنهای طرفدار جبهه مشارکت در انجمنهای ملی_مذهبی هضم خواهند شد، به خاطر همین به سراغ طیف شیراز هم آمدند اما از آنها هم پالس مثبتی دریافت نکردند. چیزی که نمی شود کتمانش کرد اینکه جناحی در جبهه مشارکت به نافرمانی مدنی اعتقاد دارد و برخلاف شمایی که معتقد به پارلمانتاریسم و شرکت در انتخابات ولو با وجود رد صلاحیت کاندیداها هستید، معتقد به برخی ساختارشکنی هاست.

شکوری راد: در این باره باید بگویم که تفکر "نافرامانی مدنی" همواره در جبهه مشارکت در اقلیت بوده و اکثریت تشکیلات ما معتقد به پارلمانتاریزم و حرکت در راستای قانون اساسی است. همتان طور که گفتم اگر چنین سیاستی از طرف اصلاح طلبان به دانشگاه ارائه شده، عقیده و سیاست فرد خاصی بوده و نظر کلی تشکیلات نیست.

3.20 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."